Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ











Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



Η Ανάσταση του Χριστού βεβαιώνεται :

v  Από τον μεγάλο αριθμό των μαρτύρων του γεγονότος.

Όλοι γνωρίζουν ότι αρκούν ένας ή δύο μάρτυρες, για να βεβαιωθεί στα δικαστήρια η διάπραξη ενός γεγονότος. Όμως, οι μάρτυρες εμφανίσεων του Αναστηθέντος Χριστού είναι πάνω από 500.

v  Από την καταπληκτική μεταστροφή των μαρτύρων της Ανάστασης.

Οι μαθητές μετά την Σταύρωση του Χριστού σκορπίστηκαν τρομαγμένοι και απογοητευμένοι. Τον εγκατέλειψαν και χάθηκαν. Και, ξαφνικά, οι ίδιοι που τον είχαν εγκαταλείψει κηρύττουν την Ανάσταση, χωρίς να νοιάζονται για τις συνέπειες. Πώς ξαφνικά έγιναν τόσο γενναίοι και μαρτύρησαν για τον Χριστό; Ο Θωμάς, ένας «  άπιστος » μαθητής, οκτώ ημέρες μετά την Ανάσταση δεν πίστευε. Έπρεπε να δει τον Χριστό και να κληθεί να αγγίξει τις πληγές Του, για να πιστέψει. Ο Παύλος φυλάκιζε και καταδίωκε τους Χριστιανούς, δίνοντας την συγκατάθεσή του για τη θανάτωση πολλών από αυτούς. Και, ξαφνικά, αλλάζει άρδην. Μόνο η εμφάνιση του Αναστηθέντος Χριστού θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιες μεταστροφές. 

v  Από την με αίμα επισφράγιση της μαρτυρίας του γεγονότος από αυτούς που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των εμφανίσεων του Αναστηθέντος Χριστού.

Οι μάρτυρες της Ανάστασης του Χριστού ήταν τόσο βέβαιοι για το γεγονός της Ανάστασης, που υπέστησαν φριχτά βασανιστήρια και θυσίασαν τη ζωή τους, για να επιβεβαιώσουν αυτήν ακριβώς την αλήθεια. Πόσοι μάρτυρες στα δικαστήρια θα θυσίαζαν τη ζωή τους, για να επιβεβαιώσουν το γεγονός που μαρτυρούν; Μάλλον κανένας. Οι Απόστολοι, όμως, και οι υπόλοιποι μάρτυρες του γεγονότος της Ανάστασης σφράγισαν τη μαρτυρία τους με το αίμα τους.  Κανείς δεν πεθαίνει για ένα ψέμα.

v  Από την αυθεντικότητα της Καινής Διαθήκης, του βιβλίου που μαρτυρεί το γεγονός.

Η Καινή Διαθήκη, το μεγαλύτερο μπεστ σέλλερ όλων των εποχών, είναι το εγκυρότερο και αυθεντικότερο κείμενο της ιστορίας. Η εγκυρότητα των διαφόρων κειμένων κρίνεται από το πλήθος των χειρογράφων αλλά και από τη χρονική εγγύτητα μεταξύ της συγγραφής του πρωτοτύπου και της συγγραφής του χρονικά πλησιέστερου αντιγράφου. Η ιστορία του Θουκυδίδη π.χ. υπάρχει σε εννέα χειρόγραφα, που όλα τους χρονολογούνται μετά το 900 μ.Χ., δηλαδή 1300 χρόνια μετά τη συγγραφή του πρωτοτύπου. Για την Καινή Διαθήκη υπάρχουν τουλάχιστον 5.000 χειρόγραφα ( 5.000 με το ελληνικό πρωτότυπο κείμενο, 25.000 αν συμπεριλάβουμε και τα χειρόγραφα με μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης ). Υπάρχουν πολλά χειρόγραφα των 3ου και 4ου αιώνα, ενώ αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης χρονολογούνται ήδη από τον δεύτερο αιώνα και, σύμφωνα με νεότερες ανακαλύψεις του καθηγητή Τίντε, και από τον πρώτο αιώνα, δηλαδή τον αιώνα συγγραφής του κειμένου. Κανένα άλλο ιστορικό γεγονός δεν έχει τέτοια υποστήριξη στη χειρόγραφη παράδοση. Είναι ευκολότερο να αμφισβητήσει κανείς τον πελοποννησιακό πόλεμο ή την ύπαρξη του Μεγάλου Αλεξάνδρου παρά την Ανάσταση του Χριστού. Αλλά και πλήθος άλλο εσωτερικών και εξωτερικών ( αρχαιολογία, γλωσσολογία… ) μαρτυριών αποδεικνύει την εγκυρότητα της Καινής Διαθήκης.

v  Από την εξέλιξη του Χριστιανισμού.

Ο Χριστιανισμός ξεκίνησε με τις χειρότερες από ανθρώπινη άποψη προϋποθέσεις. Έναν σταυρωμένο ιδρυτή. Μερικούς Ιουδαίους μαθητές. Και ένα ολόκληρο σύστημα εναντίον του ( Ιουδαϊκό Ιερατείο και Ρωμαϊκή εξουσία ). Αν ο Χριστός ήταν ένας απλός άνθρωπος, η ομάδα των μαθητών του θα είχε, αργά ή γρήγορα, διαλυθεί. Άλλωστε, ο Χριστιανισμός είναι μια δύσκολη θρησκεία. Μια θρησκεία που διδάσκει την ηθική καθαρότητα και την αυτοθυσία, μια θρησκεία που απαιτεί το μαρτύριο. Και διώχθηκε όσο καμιά άλλη θρησκεία. Εκατομμύρια μάρτυρες έχυσαν το αίμα τους γι’ αυτή την πίστη. Σύμφωνα με τη λογική, η θρησκεία αυτή θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί. Όμως, συνέβη το αντίθετο. Σήμερα, ο Χριστιανισμός είναι η πρώτη, αριθμητικά, θρησκεία στον κόσμο. Πώς συνέβη αυτό; Γιατί ακολουθούν οι άνθρωποι κάποιον Εσταυρωμένο, που τους ζητά να σηκώσουν και αυτοί Σταυρό, να κάνουν θυσίες; Διότι Αυτός που τους ζητά τον Σταυρό δεν είναι άνθρωπος αλλά ΘΕΟΣ. Δεν είναι νεκρός αλλά ΖΕΙ.



Ο Simon Greenleaf ( Γκρήνλιφ ) υπήρξε ιδρυτής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και η μεγαλύτερη νομική αυθεντία των Η.Π.Α.. Η ειδίκευσή του ήταν η μελέτη των αποδεικτικών στοιχείων. Του ζητήθηκε να εξετάσει το θέμα του Ιησού και της Ανάστασής Tου. Μελέτησε μαρτυρίες, εξέτασε όλα τα στοιχεία, απέρριψε κάθε τι μη επιστημονικά αποδεκτό και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων, η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο αδιαμφισβήτητο γεγονός της παγκόσμιας ιστορίας.

Άπειρα είναι τα παραδείγματα των επιστημόνων που, όντες άθεοι ή αγνωστικιστές, ξεκίνησαν να ερευνούν την υπόθεση της Ανάστασης του Χριστού, με σκοπό να την καταρρίψουν, και, αντ’ αυτού, κατέληξαν να γίνουν πιστοί Χριστιανοί και κήρυκες του Ευαγγελίου Του. Ο C. S. Lewis, ένας από τους μεγαλύτερους Άγγλους λογοτέχνες, ο Φρανκ Μόρισον, συγγραφεύς του Who Moved the Stone, ο Josh McDowell, που αφιέρωσε επτακόσιες εργατοώρες, για να αποδείξει ότι η Ανάσταση είναι ένα ψέμα, και κατέληξε να κηρύττει την ΑΝΑΣΤΑΣΗ, και πολλοί άλλοι. Τα πιο πρόσφατα σχετικά παραδείγματα αποτελούν ο Lee Strobel και ο Jim Warner Wallace. Ο Lee Strobel, συντάκτης ( investigative editor ) της Chicago Tribune, ήταν άθεος, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα "πρόβλημα". Η γυναίκα του πίστεψε στον Χριστό. Αποφάσισε να της αποδείξει ότι ο Χριστιανισμός είναι ψέμα. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις του πάνω στη νομική επιστήμη και την έρευνα των στοιχείων, για να εξετάσει τον Χριστιανισμό. Τελειώνοντας την έρευνά του, έγραψε ένα βιβλίο, το The Case for Christ, όπου παραθέτει τα στοιχεία που τον οδήγησαν από την αλόγιστη και άκριτη αθεΐα στην έλλογη και συνειδητοποιημένη χριστιανική πίστη. Ο Jim Warner Wallace ήταν διάσημος ειδικός ερευνητής εκκρεμών αστυνομικών υποθέσεων ( cold cases ), κάτι σαν ερευνητής CSI.. Άπιστος ο ίδιος, αποφάσισε να ερευνήσει τον Χριστιανισμό με την ίδια μέθοδο που ερευνούσε τις υποθέσεις του. Εφάρμοσε τις αρχές που χρησιμοποιούσε στην εργασία του, για να εξετάσει τα γεγονότα που περιγράφονται στα Ευαγγέλια. Κατέγραψε την έρευνά του στο βιβλίο Cold Case Christianity, A Homicide Detective Investigates the Claims of the Gospels. Το βιβλίο αυτό είναι καθαρή λογική, καθαρή επιστήμη. Το πόρισμα; Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ.   

Όμως η Ανάσταση του Χριστού μαρτυρείται και αποδεικνύεται κάθε χρόνο και από ένα θαύμα, από ένα υπερφυσικό γεγονός. Κανένα άλλο ιστορικό γεγονός δεν πιστοποιείται με ανάλογο τρόπο. Κάθε χρόνο, το Μέγα Σάββατο, περίπου στη μία το μεσημέρι, συμβαίνει το θαύμα του Αγίου Φωτός. Με θεία ενέργεια ανάβει η δεσμίδα των τριάντα τριών κεριών που κρατά ο Πατριάρχης αλλά και κεριά διαφόρων πιστών, που βρίσκονται μέσα ή και έξω από τον Ναό της Αναστάσεως. Ταυτόχρονα, εμφανίζονται λάμψεις μέσα στον Ναό, σαν αστραπές, που, όμως, συμπεριφέρονται με ιδιαίτερο τρόπο. Αυτές οι λάμψεις δεν συμπεριφέρονται όπως τα φλας των φωτογράφων, που απλώνουν τη λάμψη τους ομοιόμορφα σε συγκεκριμένο διάστημα στο χώρο, ούτε πολύ μικρό ούτε πολύ μεγάλο, αλλά φωτίζουν άλλοτε ολόκληρο τον ναό, και άλλοτε πολύ μικρά τμήματα του ναού. Συχνά, το Άγιο Φως εμφανίζεται και σαν μια πύρινη σφαίρα που διατρέχει τον ναό και ανάβει τα καντήλια ή τα κεριά των πιστών, κάνοντας και μια βουή σαν άνεμος, όπως το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Υπάρχουν χιλιάδες αυτόπτες μάρτυρες, που βεβαιώνουν το θαύμα, αλλά κανένας αυτόπτης μάρτυς, που να διαπίστωσε κάποια απάτη. Υπάρχει, επίσης, σημαντικότατη ιστορική τεκμηρίωση του θαύματος με πάνω από 70 ιστορικές μαρτυρίες που καλύπτουν μια περίοδο πάνω από χίλια χρόνια. Τέλος, το 2008 το θαύμα καταγράφηκε επιστημονικά με ειδικό όργανο ( οσιλοσκόπιο ) και επιβεβαιώθηκε από τον φυσικό Αντρέι Βολκώφ, του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας, ενός από τα κορυφαία ερευνητικά κέντρα φυσικής στον κόσμο. Όσοι αμφισβητούν το θαύμα δεν έχουν πάει καν να εξετάσουν από κοντά το γεγονός, κάτι που είναι απόλυτα αντιεπιστημονικό. Για να αμφισβητήσεις κάτι, θα πρέπει πρώτα να το γνωρίσεις, να το εξετάσεις. Τότε θα έχει η άποψή σου ισχύ. Αν δεν ξέρεις, μη μιλάς.



Τί σημαίνει, όμως, για εμάς η Ανάσταση του Χριστού; Η Ανάσταση του Χριστού είναι ο προάγγελος της δικής μας Ανάστασης. Όπως αναστήθηκε ο Χριστός, έτσι θα αναστηθούμε και εμείς κατά την Δευτέρα Παρουσία. Σημαίνει ότι δεν είμαστε εγκλωβισμένοι στα στενά όρια της φθοράς και της γήινης υπάρξεως. Είμαστε ουρανοδρόμοι. Πορευόμαστε στον ουρανό. Δεν είμαστε ύλη που θα χαθεί αλλά είμαστε πνεύμα με ύλη που θα αναστηθεί άφθαρτη. Και, όσο ενωνόμαστε με τον ΑΝΑΣΤΗΘΕΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟ, τόσο κατακτούμε την αφθαρσία και την αθανασία. Όπως ο Μέγας Αγιασμός, που ευλογείται από τον Ιερέα, δεν χαλάει αλλά είναι άφθαρτος, έτσι και εμείς με τη Θεία Κοινωνία και τη μετοχή στον Χριστό γινόμαστε άφθαρτοι, αθάνατοι, αιώνιοι. Όπως τα ξερά κλαδιά μπροστά στην θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς βγάζουν μπουμπούκια λίγο πριν την γιορτή της στις 23 Αυγούστου, κόντρα στους νόμους της φύσεως, έτσι και εμείς, με τη μετοχή μας στον Χριστό, ζωοποιούμαστε και αθανατοποιούμαστε. Ας φωνάξουμε, λοιπόν, μαζί με τον ιερό Χρυσόστομο:

« Πού σου θάνατε το κέντρον; Πού σου Άδη το νίκος;

Ανέστη Χριστός και συ καταβέβλησαι ».

στη νεοελληνική: « Πού είναι θάνατε η δύναμή σου; Πού είναι Άδη η νίκη σου;

Αναστήθηκε ο Χριστός και εσύ έχεις καταπέσει ηττημένος ».

( άρθρο του Βασιλείου Ταμιωλάκη - https://www.scribd.com/user/192734571/basilthegreek)











Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ - VLADIMIR SOLOVIEV




Κυκλοφόρησε το έργο του Vladimir Soloviev με τον τίτλο  Μια Μικρή Ιστορία για τον Αντίχριστο, με εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια του Βασιλείου Ταμιωλάκη. 


Το βιβλίο μπορείτε να το παραγγείλετε ΕΔΩ
( Με την επιλογή Standard Shipping το βιβλίο, συνήθως, φτάνει σε 20 ημέρες με ένα μήνα ). 
ή στη διεύθυνση basilperson@gmail.com




      


Η Μικρή Ιστορία για τον Αντίχριστο είναι το σημαντικότερο έργο του κορυφαίου Ρώσου φιλόσοφου, Vladimir Soloviev. Γράφτηκε στην αυγή του εικοστού αιώνα, το 1900, και θεωρείται έργο προφητικό, καθώς πολλά από τα γεγονότα που περιγράφονται σ' αυτό ως μελλοντικά πραγματοποιήθηκαν στον αιώνα που πέρασε ή πραγματοποιούνται στον αιώνα που διανύουμε.

            Ό,τι είναι για τον Dostoevsky ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής, αυτό είναι για τον Vladimir Soloviev η Μικρή Ιστορία για τον Αντίχριστο. Η πεμπτουσία της δημιουργικής του δύναμης, το διαχρονικό του μήνυμα στην ανθρωπότητα, η σημαντικότερη παρακαταθήκη του. Με τη διαφορά πως ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής διαδραματίζεται στο παρελθόν και είναι μια αλληγορία, ενώ η Μικρή Ιστορία για τον Αντίχριστο εκτυλίσσεται στο τέλος των αιώνων και εκθέτει τα γεγονότα, όπως αυτά περιγράφονται προφητικά στην Αγία Γραφή και την πατερική παράδοση.

            Η Μικρή Ιστορία για τον Αντίχριστο, γραμμένη με μυθιστορηματικό τρόπο, διαβάζεται ευχάριστα, και αποσπά αβίαστα την προσοχή του αναγνώστη, μεταφέροντάς τον στην εποχή του τέλους των καιρών. Πρόκειται για μια μοναδική σύνθεση λογοτεχνίας, φιλοσοφίας και θεολογίας. Το πρώτο, ίσως, έργο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χριστιανική φουτουριστική φαντασία. Αναμφισβήτητη πηγή όλων των έργων εσχατολογικής φαντασίας, που είναι τόσο δημοφιλή σήμερα.

            Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει μετάφραση από τα αγγλικά της Μικρής Ιστορίας για τον Αντίχριστο αλλά και άλλων κειμένων του Soloviev που αναφέρονται στο θέμα του Αντιχρίστου και των εσχάτων. Προτάσσεται εκτενής επιστημονική εισαγωγή, απαραίτητη για την σωστή παρουσίαση του έργου. Η μετάφραση, η εισαγωγή και τα σχόλια είναι του Βασιλείου Ταμιωλάκη.


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ


 Η Σύνοδος έκλεισε μέσα σε γενική ευφορία, και ο μέγας εκλεγμένος ηγέτης δημοσίευσε ένα μανιφέστο, το οποίο άρχιζε με τα λόγια: « Έθνη του κόσμου! Σας δίνω την ειρήνη μου », και κατέληγε: « Έθνη του κόσμου! Οι υποσχέσεις εκπληρώθηκαν! Μια αιώνια παγκόσμια ειρήνη εξασφαλίστηκε. Κάθε προσπάθεια ανατροπής της θα συναντήσει μια αποφασισμένη και ακαταμάχητη αντίσταση, αφού μια δύναμη ανώτερη από όλες τις άλλες δυνάμεις, χωριστά ή όλες μαζί, είναι, τώρα, εγκαθιδρυμένη στη γη. Αυτή η ακατανίκητη και ικανή να υπερνικήσει τα πάντα δύναμη, ανήκει σε μένα, τον εξουσιοδοτημένο εκλεγμένο ηγέτη της Ευρώπης, τον Αυτοκράτορα όλων των δυνάμεών της. Διεθνής νόμος, επιτέλους, διασφάλισε την έγκριση, που τόσο καιρό έλειπε. Από τώρα και στο εξής, καμία δύναμη δεν θα τολμήσει να πει: “ Πόλεμος ”, όταν εγώ λέω: “ Ειρήνη ”! Λαοί του κόσμου, ειρήνη σε σας! ». Αυτό το μανιφέστο είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε όλα τα μέρη, που βρίσκονταν εκτός της Ευρώπης, ιδιαίτερα στην Αμερική, σχηματίστηκαν ισχυρά αυτοκρατορικά κόμματα, τα οποία υποχρέωσαν τις κυβερνήσεις τους να προσχωρήσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, κάτω από την υπέρτατη εξουσία του Ρωμαίου Αυτοκράτορα.
Παρέμεναν, ακόμη, λίγες ανεξάρτητες φυλές και κάποια μικρά κράτη σε απομακρυσμένα μέρη της Ασίας και της Αφρικής. Όμως, ο Αυτοκράτορας μ’ ένα μικρό αλλά επίλεκτο στρατό από ρωσικά, γερμανικά, πολωνικά, ουγγρικά και τουρκικά συντάγματα, ξεκίνησε μια στρατιωτική προέλαση απ’ την Ανατολική Ασία στο Μαρόκο, και χωρίς πολλή αιματοχυσία υπέταξε όλα τα απείθαρχα κράτη. Σε όλες τις χώρες των δύο ημισφαιρίων εγκατέστησε αντιβασιλείς, που τους διάλεξε ανάμεσα στους τοπικούς αριστοκράτες, που είχαν σπουδάσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και του ήταν πιστοί. Σ’ όλες τις ειδωλολατρικές χώρες, οι τοπικοί πληθυσμοί, υπερβολικά εντυπωσιασμένοι και γοητευμένοι απ’ την προσωπικότητά του, τον ανακήρυξαν ως τον ανώτερο Θεό τους.

Μέσα σ’ ένα μόνο χρόνο μια πραγματική παγκόσμια μοναρχία με την αληθινή και αυθεντική έννοια του όρου εγκαθιδρύθηκε. Τα σπέρματα των πολέμων καταστράφηκαν ριζικά. Ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος της Ειρήνης συναντήθηκε για μια τελευταία φορά, και, με την εκφώνηση ενός επαινετικού πανηγυρικού προς τον Μεγάλο Ειρηνοποιό, διαλύθηκε, αφού δεν ήταν πια απαραίτητος.


Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ - 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ








Συνέντευξη του Μιχάλη Κραμβουσανού, του γιού της Ιωάννας Κραμβουσανού, που τοποθέτησε τους κρίνους στην εικόνα της Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς την Άνοιξη του 1943. Οι κρίνοι, που, όπως ήταν φυσικό, μετά από λίγες μέρες ξεράθηκαν, άνθισαν ξανά στη γιορτή της Παναγίας τον Αύγουστο. Από τότε το θαύμα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Το θαύμα αποτελεί μια απόδειξη της αλήθειας της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης, της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καμία άλλη θρησκεία δεν μπορεί να καυχηθεί για κάτι ανάλογο. Και, επίσης, αποτελεί μια ζωντανή μαρτυρία της αλήθειας των θαυμάτων που περιγράφονται στην ιερά ιστορία. Όπως η ράβδος του Ααρών, που προεικόνιζε την Παναγία, άνθισε χιλιετίες νωρίτερα, έτσι και τα ξερά κλαδιά ανθίζουν κάθε χρόνο μπροστά στην εικόνα της Παρθένου Μαρίας. Όπως η Παναγία γέννησε τον Χριστό, ούσα Παρθένος, χωρίς σπορά ανδρός, έτσι και τα άνθη που αποθέτουν οι πιστοί στην εικόνα της Μεγαλόχαρης, ανθίζουν με υπερφυσικό τρόπο, χωρίς νερό, χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες συνθήκες γι' αυτό, κόντρα στους νόμους της φύσης.
« Νενίκηνται της φύσεως οι όροι εν Σοι Παρθένε Άχραντε »!!!





Πλάνα από την Παναγία του Χάρου στους Λειψούς. Διακρίνονται τα χλωρά μπουμπούκια στα ξερά κλαριά, που κόπηκαν μήνες νωρίτερα και τέθηκαν μπροστά στην Ιερή Εικόνα της Παναγίας, όπου, όπως ήταν φυσικό, ξεράθηκαν, για να ανθίσουν κοντά στη γιορτή της, στις 23 Αυγούστου.
H συνέντευξη και τα πλάνα ελήφθησαν στις 19 Αυγούστου 2013 λίγες ημέρες πριν την Πανήγυρη της Ιεράς Εικόνος ( 23 Αυγούστου ) για την πληρέστερη και ακριβέστερη καταγραφή και τεκμηρίωση του θαύματος.

Citizen Basil



Για την Παναγία του Χάρου δες και εδώ


Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ






Η ταινία είναι τριαντάλεπτη, ωστόσο, σου δίνει πολλά μηνύματα, περισσότερα από όσα θα περίμενε κανείς από ένα τόσο σύντομο φιλμ. Και, μάλιστα, τα δίνει με πολύ δυνατό τρόπο. Είναι, χωρίς υπερβολή, μια απ' τις ωραιότερες χριστιανικές ταινίες που έχουμε δει. Η υπόθεση έχει ως εξής: Ένα παιδί, ο Στέφανος, στα πλαίσια μιας σχολικής εργασίας, παρουσιάζει την ιστορία του παππού του, που είχε πολεμήσει στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Παρουσιάζει και τη Βίβλο του παππού του. Κάποια παιδιά νταήδες, τα γνωστά bullies, που, δυστυχώς, δεν λείπουν από κανένα σχολείο, τον λοιδορούν. Ο Στέφανος επηρεάζεται και αφήνει τη Βίβλο πεταμένη κάτω στο χώμα.

Στο σπίτι, ο πατέρας του αντιλαμβάνεται πως κάτι κακό συνέβη στο σχολείο. Του μιλά και του παρουσιάζει παραδείγματα μαρτύρων της πίστεως. Ξεκινά από τον πρωτομάρτυρα Στέφανο και φτάνει μέχρι την εποχή μας. Ο μικρός Στέφανος κοιμάται. Στον ύπνο του μεταφέρεται στα Ιεροσόλυμα και παρακολουθεί το μαρτύριο του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Μετά μεταφέρεται στο Μυστικό Δείπνο, όπου ο Ιούδας ετοιμάζεται να προδώσει τον Κύριο. Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος εξηγεί στο παιδί κάποια πράγματα και του λέει πως θα μεταφερθούν σε διάφορες εποχές για να δουν μάρτυρες της πίστεως. Μεταφέρονται στις στοές του Κολοσσαίου, στην οικία του William Tyndale στη Μεσαιωνική Ευρώπη, στη Σοβιετική Ένωση και σε κάποιο αραβικό χωριό. Γίνονται μάρτυρες μαρτυρίων Χριστιανών.
Την επόμενη ημέρα ο Στέφανος ξέρει καλά τί θα κάνει στο σχολείο! 

Κάποια σχόλια είναι απαραίτητα για τον θεατή της ταινίας.


Σχετικά με τον William Tyndale.
Στους περισσότερους Έλληνες η ιστορία του William Tyndale είναι άγνωστη. O William Tyndale ήταν ο πρώτος που στην Αγγλία του Μεσαίωνα τύπωσε αγγλική Βίβλο. Μιλάμε για μια ταραγμένη εποχή, όπου οι βασιλείς της Αγγλίας εναλλάσσονταν και, ανάλογα, με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, επέτρεπαν ή απαγόρευαν την κυκλοφορία Αγγλικής Βίβλου. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέτρεπε την κυκλοφορία της Βίβλου μόνο στις τρεις « ιερές » γλώσσες, ελληνικά, λατινικά και εβραϊκά. Ο William Tyndale αγνόησε τις απαγορεύσεις, μετέφρασε και κυκλοφόρησε τη Βίβλο στα αγγλικά. Το πλήρωσε με τη ζωή του. Καταδικάστηκε να θανατωθεί με στραγγαλισμό και, στη συνέχεια, το σώμα του να ριφθεί στην πυρά. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο στραγγαλισμός δεν ήταν επιτυχής. Κάποιοι είδαν τον Tyndale να κινείται, όταν τον έριξαν στην πυρά. Ο William Tyndale είναι εμβληματική μορφή του Προτεσταντισμού, και, μάλιστα, του αγγλόφωνου Προτεσταντισμού. Χαρακτηριστικό της δίψας των Άγγλων για την ανάγνωση της Βίβλου είναι η σημείωση ενός βοσκού της εποχής σε ένα κοσμικό βιβλίο. « Συνήθιζα να διαβάζω τη Βίβλο αλλά, επειδή απαγορεύτηκε, αγόρασα αυτό το βιβλίο για να έχω κάτι να διαβάζω. Εύχομαι να σταματήσει αυτή η τρέλα και να μας επιτρέψουν ξανά να διαβάζουμε τη Βίβλο », έγραψε ο βοσκός και η σημείωσή του πέρασε στην ιστορία. Σήμερα, γνωστός είναι ο εκδοτικός οίκος Tyndale Publishing House, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του William Tyndale. 

Βέβαια, καλό είναι να γνωρίζουμε πως η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε αποδέχτηκε την πλάνη της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας σχετικά με τις « ιερές γλώσσες » και, ουδέποτε, απέτρεψε τη μετάφραση της Βίβλου σε άλλες γλώσσες. Αντίθετα, προώθησε τη μετάφραση της Βίβλου. Δημιούργησε, μάλιστα, αλφάβητο για τους Σλάβους, ακριβώς, για να μεταφράσει τη Βίβλο στη γλώσσα τους. Και ο Άγιος Βέδας, Βρετανός Άγιος του 7ου αιώνα όχι, απλά, μετέφρασε τη Βίβλο στα αγγλικά αλλά την υπομνημάτισε κιόλας.


Πρέπει να σημειώσουμε πως οι μάρτυρες του Προτεσταντισμού δεν μπορούν να τιμηθούν από μας ως μάρτυρες, αφού δεν ήταν καν Ορθόδοξοι. Π.χ. ο William Tyndale, που αναφέρεται στην ταινία. Ωστόσο, κάθε άνθρωπος που θυσιάζει τη ζωή του για το όνομα του Χριστού, όπως και κάθε άνθρωπος που θυσιάζεται για κάτι υψηλό, π.χ. για την πατρίδα του ή για τους συνανθρώπους του, αξίζει τον σεβασμό μας. Και δεν θα τον τιμήσουμε, βέβαια, ως Άγιο Μάρτυρα, θα εκτιμήσουμε, όμως, τη θυσία του.


Πίσω από την παραγωγή της ταινίας βρίσκεται η οργάνωση « Voice of the Martyrs ». Mια αξιέπαινη οργάνωση που ασχολείται με την ανακούφιση όλων όσων υποφέρουν για τη χριστιανική τους πίστη. Κάνει παρεμβάσεις σε διπλωματικό επίπεδο, στέλνει δικηγόρους να υπερασπιστούν Χριστιανούς που ρίχτηκαν αναίτια στη φυλακή, δίνει χρήματα στους συγγενείς τους, για να αντεπεξέλθουν στα έξοδα κ.τ.λ.. Παλαιότερα, μια προσπάθεια της οργάνωσης για την απελευθέρωση δύο χριστιανών γυναικών από τις φυλακές του ΙΡΑΝ, είχε γνωρίσει ιδιαίτερη κυκλοφορία. Πολλές ελληνικές ιστοσελίδες έδιναν τη δυνατότητα στους αναγνώστες τους να στείλουν email διαμαρτυρίας στις ιρανικές αρχές. Τελικά, οι δύο κοπέλες απελευθερώθηκαν. Σχετικά με την προσπάθεια της οργάνωσης Voice of the Martyrs βλ. στην ιστοσελίδα της οργάνωσης στο http://www.persecution.com/





Οι λέξεις « Μαρτυρία » και « Μαρτύριο » συνδέονται. Μαρτυρία είναι η ομολογία και κήρυξη της αληθείας. Μαρτύριο είναι οι δυσμενείς συνέπειες που υφίστανται όσοι ομολογούν και κηρύττουν την αλήθεια. Επειδή συχνά, από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, οι Μάρτυρες, δηλαδή οι ομολογητές της Πίστης, διώκονταν, βασανίζονταν και θανατώνονταν για τον Χριστό, γι' αυτό και η λέξη « Μάρτυς » κατέληξε να σημαίνει αυτόν που θανατώνεται για τον Χριστό ( Αργότερα, η χρήση του όρου επεκτάθηκε και πέρα από τον Χριστιανισμό. Έτσι, σήμερα χρησιμοποιείται και για να δηλώσει κάποιον που διώκεται ή θανατώνεται για κάποιο σκοπό που πιστεύει. Πάντως, από τους Χριστιανούς Μάρτυρες δόθηκε η συγκεκριμένη έννοια στη λέξη ). 

Σήμερα, στην Ελλάδα η Εκκλησία δεν διώκεται, τουλάχιστον φανερά. Οι Χριστιανοί δεν διώκονται, τουλάχιστον φανερά. H μαρτυρία της χριστιανικής πίστης δεν επιφέρει μαρτυρικό θάνατο. Σε άλλες χώρες, όμως, οι Χριστιανοί διώκονται σκληρά. Στις αραβικές χώρες, στη Βιρμανία κ.α.. Ένας Άραβας βαφτίστηκε Χριστιανός στην Ελλάδα. Επέστρεψε στη χώρα του. Οι συμπατριώτες του τον αποκεφάλισαν. Και πόσα άλλα τέτοια περιστατικά ακούμε! Υπάρχουν και σχετικά βίντεος στο διαδίκτυο! 


Οι Πατέρες της Εκκλησίας μιλούν για το μαρτύριο της συνειδήσεως. Για το μαρτύριο του καθημερινού Χριστιανού που αγωνίζεται να εφαρμόσει τις εντολές του Χριστού στη ζωή του. Για το μαρτύριο αυτού που αγωνίζεται τον καλόν αγώνα. Για το μαρτύριο που υπάρχει κι ας μη φαίνεται. 

( απόσπασμα από παρουσίαση της ταινίας του ιστολογίου ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ  με κάποιες τροποποιήσεις )






ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ



Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ



Η εκπομπή 60 minutes στο Άγιο Όρος



Όλοι γνωρίζουν την εκπομπή 60 minutes. Είναι μια εκπομπή με χρόνια παρουσίας στην Αμερική και τεράστιο αριθμό δημοσιογραφικών επιτυχιών και αποκλειστικοτήτων στο ενεργητικό της. Επί χρόνια η εκπομπή προσπαθούσε να λάβει την άδεια να κάνει μια εκπομπή για το Άγιο Όρος. Και ενώ οι υπεύθυνοι της εκπομπής είχαν απογοητευτεί και είχαν πειστεί πως δεν πρόκειται να κάνουν τη σχετική εκπομπή, η άδεια δόθηκε. Και καλώς δόθηκε.



Ό,τι και να λέμε για τους Αμερικανούς - άλλωστε εδώ στην Ελλάδα είναι της μόδας να βρίζεις ευκαίρως ακαίρως την Αμερική συνολικά για κάθε τι που συμβαίνει - ένα πράγμα πρέπει, οπωσδήποτε, να τους το αναγνωρίσουμε. Ξέρουν να κάνουν κινηματογράφο, ξέρουν να κάνουν τηλεόραση. Γρήγοροι ρυθμοί, έξυπνο μοντάζ, σωστή μουσική επένδυση, όλα χρησιμοποιούνται για ένα άρτιο και ευχάριστο αποτέλεσμα. Το ντοκυμαντέρ για το Άγιο Όρος είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρακτικής αποτελεσματικότητας των αμερικανών δημοσιογράφων. Παρακολουθείται ευχάριστα και σου δίνει σε λίγα λεπτά τις πιο σημαντικές πληροφορίες για τον μοναχισμό του Άθωνος.








































Άλλα ντοκυμαντέρ για το Άγιον Όρος μπορείς να δεις εδώ

Ένα βιβλίο με την βιογραφία του Γέροντος Παϊσίου θα βρεις εδώ

Ένα βιβλίο του Γέροντος Παϊσίου για τους Αγιορείτες Πατέρες μπορείς να διαβάσεις εδώ.

Όλα τα βιβλία του Γέροντος Παϊσίου μπορείς να τα βρεις εδώ


Ένα βιβλίο με πληροφορίες για το Άγιον Όρος μπορείς να κατεβάσεις από εδώ

Αποσπάσματα από το Μέγα Γεροντικόν θα βρεις εδώ